Doğanın ilkbaharda yeniden doğduğu gibi,
Bende seni görünce yeniden doğuyordum.
Sen gidinceyse;
Sonbaharda solan hazan yaprakları gibi solup,
Hayat ağacının dalından kopuyordum.
Bir bulut olmak isterdim bunun için;
Devamlı seninle birlikte olmak,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta