Doğal insan, gürültünün sustuğu yerde kendini duyar. Ne kalabalığın alkışına muhtaçtır, ne de aynadaki suretine. Toprağa çıplak ayak basar, rüzgarı bir dost gibi selamlar. Kalbi yalanla süslenmemiştir; düşündüğü, hissettiği ve söylediği şey birdir. Dünyayla kavga etmez, çünkü onunla bir olduğunu bilir.
Doğal insan, insan olmanın inceliğini unutmamış olandır.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Ne güzel demişiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta