Doğal insan, gürültünün sustuğu yerde kendini duyar. Ne kalabalığın alkışına muhtaçtır, ne de aynadaki suretine. Toprağa çıplak ayak basar, rüzgarı bir dost gibi selamlar. Kalbi yalanla süslenmemiştir; düşündüğü, hissettiği ve söylediği şey birdir. Dünyayla kavga etmez, çünkü onunla bir olduğunu bilir.
Doğal insan, insan olmanın inceliğini unutmamış olandır.
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Devamını Oku
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de




Ne güzel demişiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta