Doğal insan, gürültünün sustuğu yerde kendini duyar. Ne kalabalığın alkışına muhtaçtır, ne de aynadaki suretine. Toprağa çıplak ayak basar, rüzgarı bir dost gibi selamlar. Kalbi yalanla süslenmemiştir; düşündüğü, hissettiği ve söylediği şey birdir. Dünyayla kavga etmez, çünkü onunla bir olduğunu bilir.
Doğal insan, insan olmanın inceliğini unutmamış olandır.
Dağın üstünde:
akşam güneşiyle yüklü olan bir bulut var dağın üstünde.
Bugün de:
sensiz, yani yarı yarıya dünyasız geçti bugün de.
Birazdan açar
kırmızı kırmızı:
Devamını Oku
akşam güneşiyle yüklü olan bir bulut var dağın üstünde.
Bugün de:
sensiz, yani yarı yarıya dünyasız geçti bugün de.
Birazdan açar
kırmızı kırmızı:




Ne güzel demişiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta