Sabah kalkıp ten uyumuna
pek gevrek
Yapan güneşi sıvazla
ve de ki:
“Ben suçlamıştım onu,
Ten uyumuna paralel biçimde”
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Akın bu şiirini de çok beğendim,teşekkürler...
gerçekliğin kılıfı ,hayatın içinde...
hem doğaçlama,hem güzelleme...
bir anlasa...
ah..bir anlasa!..
tebrikler arkadaşım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta