DOĞA ŞİİRLERİ

Bülbülün cıvıl cıvıl ötüşü huzur verir dinleyene. Doğa sevgisi aşılar. Mutlu eder, sakinleştirir, insanı duyguları açığa çıkarır. Sevgili de ya güldür, ya da bülbül.

Gül de olsa, bülbül de olsa şakıtır sevdalıyı, şakıtmalıdır.
..

Dostluğa, arkadaşlığa
Sevgiya, aşka ve sevdaya
Kadeh kaldıralım seninle

Senfoni çalmakta o büyük doğa
Aşkımızın senfonisi
Çok iyi dinle nasıl anlatıyor
..

Bir gariptir kuşun ötüşü
Avcının tüfek tutuşu
İkiside zevk alır eylemlerinden
Birisi doğa sevgi karışımı neşe yansıtır
Öteki
Kan
Akıtır
..

Doğa bir değişim icinde bugün
Bir hazırlık telaşı tüm varlıklarda
Müthiş bir enerji var üzerlerinde
Bahar mı diyecem
Yoo bahar da değil
Aylardan aralık günlerden salı
Özel bir gün mü bilmem ama
..

yuvargen yuvarlanmakta
düşmekte denizden parçalanmakta
parçalardan biri bir
bir bölü iki eşit iki
işte doğa dizgesi

budist bir samurai kılıcı kırık
..

Düşünmek çok gürültülü
yüreklendirir birçok elle bir çok şaşkını
Hem zaten hiç aldanmadım
Hiç düş kırıklığına uğratmadı beni insanlar, onların
ele veren bakışları var.

Doğa karmaşık değil
..

Kapatacað im
Bütün defterleri
Birer birer
Aska dair,Ihanete dair
Sehir kesmesligine dair
Strese dair ve
Olumsuzluklara dair ne varsa
..

Güneş gelince

Tan vakti her yer karanlık
Birazdan her yer olacak aydınlık
Güneş gittiği diyardan kopup gelecek
Sevgiyle doğaya serpilecek
İndikçe inecek kuytu köşelere
..

burası izmir
sevdalarımın kenti ankaradan uzak
bir sevda kenti

nezaman canım sıkılsa
kendimi kordon boyunda buluyorum
günlerden pazar ve ben yine kordondayım
..

Aşk okyanustur
Keşfedilecek bir sonsuzluktur

Aşk sudur
Gerektiğinde insanı ölümüne kurutur

Aşk ölümdür
..

Yedi tepeli şehrime gerdanlık oluyor güneş
Kuş cıvıltıları eşlik ediyor rüzgâra
Hafif nemli çimenler bahara boğuyor ortalığı
Meltemin ezgili sesine tempo tutuyor
Yaprakların eşsiz hışırtıları..
Koyu mavi gökyüzü güneşin kızılıyla cilveleşiyor
Yüzlerde hafif gülümsemeye dönüşüyor
..

Konuş benim şirin annem
Özgürlük can yuvasıdır
Özgürlükle millet üstün
Birleşmenin süresidir

Özgürlükte aldık varlık
Hayatta çok çektik darlık
..

Toprak damın büyülü kızıydı...

Gözleriydi mavi olan, deniz misali.
Saçlarıydı sarı olan, başak misali.
Yanaklarıydı al olan, kiraz misali.
Bedeniydi doğa kokan, çiçek misali.
Kalbiydi sevgi saçan, peri misali.
..

şu doğa dedikleri canlı
şiirlere, romanlara, filmlere, sanata
konu ve malzeme olmuş.
yoğrulmuş,
afiyetle yenmiş, ya da
miğdeyi bozmuş.
kimi zaman güneş doğmuş,
..

Devri kadar deli olmak...
Anlaşılmayacak kadar gizemli,
Doğa kadar saf,
Yağmur kadar berrak,
Kıtmir kadar vefalı,
Güneş gibi sıcak...
Belki hiçbir şey kadar büyük,
..

Şu kurtarılmış doğa parçasında, bir kayanın ucunda
Asi bir diken uzatmış başını, denize ve ufka
Besbelli ki deniz de sevdalı, oturmuşlar kucak kucağa
Öyle bir perde çekmişler ki etrafa
Ne dostları anlar bunu ne düşmanları

Aslında Diken biraz mağrur, seçilmiş en uçtaki kayada
..

Dün gece bir rüya gördüm
Ağladım umutsuzluk ördüm
Gülmez olmuş gönüller
Ağlamakta kapkara kalpler
Yaşanmaz olmuş dünyamız
Bakıyor izliyor insanlarımız

..

İşte doğa,
İşte ben,
İşte biz,
İşte ellerimiz...
Birbirinden ayrılmayan
Bir bütünüz hepimiz.
İç içe,
..

Yaşlı adam artık güneş görmez olmuştu
Ya da doğa ona pinti davranıyordu
Kara bulutlar mavi göğü buladığında
Bir damla düşmüyordu civarına
Mehtaplı ıssız bir gece vaktinde
Hayaller, beklentiler çöp tenekesinde
Gözleri dikili kalmıştı kara deliklerde
..

İnsanoğlu doğaya armağan bir varlık
Doğa cömert davranıyor konuğuna
Ovasıyla, dağıyla, güneşiyle, suyuyla
Sev beni, say beni diyor kendince
Bazen eserek efil efil, bazen gürleyerek
Bazen ağlayarak, yağan yağmurla!

..