DOĞA ŞİİRLERİ

Zirvede duran karı
Soğuk akan suları
Ayva sarı,nar sarı
Kim sevmez baharları

Uçar kuşlar böcekler
Çiçek açar iğdeler
..

Hayal mi bu,
Var mı, yok mu.
Hiç varken, olur mu her şey yok,
Hayalde çokluk,
Varlıkta yokluk…

Gerçek nerede,
..

Okuyorum gözlerimle
Resmin yayılıyor zihnime
Sahneler geçiyor buğulu
Yaşananlar bir bir hızla
Acılar ve mutluluklar
Kolay fotoğraf kareleri
Oluşan simetrik enerji dalgası
..

Dünya oluşundan beri
Nisanlar onumu beklerdi?
O gelecek diyemi
Nisanlar hep neşeliydi

O gelecek diyemi
Açardı doğa çiçeklerini
..

Ateş gibiydi ellerin
Ve bütün yağmur bulutları toplanmıştı başımıza
İlk şimşek gözlerinde çaktı birden
Titriyordum hiddetinden
Sana dokunamıyor, telaşlı
Aynı zamanda uzağındaydım biraz
Doğa bize bakıyordu
..

Analarıma


İlkin sen de yoktun ana seni ben doğurdum
Beni doğurasın diye farkına varmadan
Nasıl yaşadık bu kadar ana anlamadan hiç
Karın boşluğumda akıyor sanki zaman.
..

Sevgilisinden ayrılan doğanın
Elemidir sonbahar.
Yavaş yavaş solan sevgiler
Gün gelir ki
Bir esinti ile kopar gider.
Nafile çırpınmak,
Geç kalmış ağlamak,
..

Bahar geldiğinde
Önce ağaçlar yeniler kendini
Papatyalar kendini gösterir
Kelebekler uçmaya başlar
Üç günlük ömürlerini kanat çırparak geçiren kelebekler
Doğa yeniler kendini
Sen de beni yeniledin
..

-Bir başka sır taşırdı doğa
O kızıl göğün altında...-

Bilesin
Şimdi daha da örtünen işleri
Sen gittikten sonra
Olgun başakları kaldırdı kargalar
..

Gezegenimizin akciğerleri
Amazon ormanlarının azalışı
Kuraklığı kıtlığı
Bozulan doğa dengesi
Kutupların erimesi
Beni ilgilendiriyor

..

Ahlaklı olduğun için mi?

Aradığım olduğun için mi?

Yoksa sende beni sevdiğin için mi?

Her defasında seni seviyorum dediğimde
..

kader...dediler de ezildiler
bebeğinden ihtiyarına
anasından atasına

emek... sundular da sömürüldüler
etinden kemiğinden
kanından canından
..

Ne delice yağan yağmurlar
Ne de bu apansız soğuk rüzgarın
Sürüklediği gri bulutlar
Aldatamaz beni
Takvimler baharı gösteriyor
Rüzgar yalanlasa da
Bahar geldi
..

Son kuşlarda gitti çoktan
Bir yaz daha geçti yaşanmadan
Dünde kaldı o güzel zaman
Başladı hüzün mevsimi hazan

Teslim oldu hazana
Kuşlar gibi doğa gibi aşklarda
..

Hayat bir nehir gibidir
Sürekli akar kendi yolunda
Geçtiği yerlere izlerini bırakır
Onlardan da alır birer hatıra

Dönemez bir daha geriye
Yaşayamaz o anı, iki defa
..

Deniz toprak, bahar hava
Temiz toplum dürüst yaya
Yatan görür tatlı rüya
Bak ne güzel olur dünya

Taze başak, meyve bahçe
Yeşil doğa, tatlı suya
..

Bir arkadaş düşünüyorum
O kuş
ben kanatları
O balık
ben deniz
O tohum
ben toprak
..

Ağaçlar mı döktü yapraklarını
Havalar mı karardı bilmem
Sular daha mı soğuk
Bahar düşlerde mi kaldı bilmem?

Böyle mi eserdi hep rüzgar
Kasıp kavurur muydu fırtınalar
..

Ne güzeldi değil mi Gökkuşağı! ...
Ama yağmur yağmadı öncesinde...
Yaşlar aktı gözlerimden kalbime, oradan da gökyüzüne...
Senin için akan göz yaşlarım bile bir hârikuladelik oluşturuyor, peki ya gülüşlerim! ...
Artık güldür beni yârim!
Doğa, mucizelere hasret kaldı kendi içinde,
Ben de sana sevdiğim!
..

gölgeli korular
kuytuluklarda yapraklar sessiz
ürperti tenimde
doğa fısıldıyor rüzgâr
binbir renkli tabiat
döndürüyor başımı tabiat ana
ölümün karanlığından fışkıran nûr
..