İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kimi sevdalıdır kaşı karaya,
Ben de sevdalalıyım toprak anaya
Sözüm her kuşağa; ana, babaya,
Doğayı sevmeyen insan değildir... demişiz bir başka -doğa sevgisi- anlatımında. Güzel anlatımınızı kutluyorum.
güzel
dünyayı sevmek sevgilerin en yücesi dünyayı kutsamak. tebrikler nursen buluca. selim pusat
Dünya hiç sevilmez mii... yaşamak.. gibisi var mı....
tebrikleriim sizi Nursen hanım..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta