Bütün güzellikleri alan doğa
İnsanlar çalıyor doğadan
Çiçek yetiştirsek oysa
Çiçek kokar ellerimiz
Her yağmur şiir doluyor pencerelerimizden süzülürken
Şarkı söylüyor gök gürlerken
Kızıyor bazen, şimşek çakıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Merhaba şiirlerinizin daha fazla kişiye iletilmesini istiyorsanız. Lütfen sizde SadeBirSevgi sayfasına girip sağ üst kısımdaki mesaj kısmından bize ulaşınız.
Saygılarımızla
facebook.com/sadebirsevgi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta