Doğa denen Ana beni icat etti bahaneler zinciri ile
attı kendi kucağına ne analık ne de ebelik yaptı
bir başıma ağlaya zırlaya bu güne getirdi sahipsiz
ve yalnız bir başıma şimdi ise beni bu sahneden
almasını istiyorum sahne bana huzur vermez oldu
huzur bulanlar sahnede biraz daha oynamaya
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Yav, kardeş, tabiat icat etmez. Tabiatın merhametine de kalmadık evelallah.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta