Doğa Şiiri - Neslihan Ayakta

Bir sayfa geçti elime,
Bir de kalem...
Yine mi seni anlatacağım?
Beni bende bırakmadın ki,
Kendimi anlatayım.
Bıktım artık tef çalmaktan,
Bıktım gezip tozmaktan.
Bulamıyorum ki, sen gibisini!
Bilmezsin seni sevdiğimi.
Oysa ki senin sevgilerinden yüce benliğim.
Benim sevgim yeraltı suları gibidir.
Belki su yüzeğe çıkar,
Belki de kimbilir neler.
Bilir misin korkarak günlerce
Telefondan uzak kalmayı?
Yeter deyip korkuyla aramayı
Ve annenin alö deyişini dinleyip kapatmayı?
Sanki sen çıkınca konuşacakmışım gibi
Utanır, sıkılırdım.
Böylesi de güzel be güzelim,
Sen kafanı yorma.
Sakın ha beni anlamaya çalışma!
Çünkü sevgimi anlayamazsın.
Bulamazsın tepeler, dağlar,
Oturup piknik yapamazsın,
Kirletipte kaçamazsın!
Ben temiz hayallerimleyim,
Bırak öyle kalsın...
(08.01.99)