Doğaya siper olmuş tepelerden doğuyordu
Zamanın içinde çıngırak sesleri yükselirken
Gökyüzünde mevsimden kaçan kuşların şımarıklığı
Sonbahar ise buğulu camları süslüyordu
İnsan geçmişti bu zamanın içinden
Acıya dönüşen geçmişi anıyorken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi beğeni ile okudum. Saygilarimla.
Sayın Çelebi bey ilginiz ve yorumunuz için çok teşekkür ederim. Derin saygılar sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta