Seni düşündüm durdum, güneş ışığında
Gece aya baktım durdum mum ışığında
Sanki şavkı göle vurmuştu, duruyordu karşımda
Güneşten çıkıp da aya bakınca ruhum karardı
Güneş gibi ruhumu açmanı bekliyorum
Beni gecenin ay ışığından kurtararak
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta