Dobruca’dan Yukarıya
usul usul sokul yalnızlığıma
bir eylül vakti ellerimi çağırıp
büyüyen yüreğimden ötelere geçip
avucunda biriktir, gül kurusu sıcaklığımı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




t e b r i k l e r i m l e
Duygu hüzün nostalji özlem hepsi var tebrikler İlkay bey
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta