Kırgın şimdi kalbimin rutubetli duvarları,
Amansız bir hasretin pençesine düştüm
Birbirine yorgun seninle yürüdüğümüz sararmış kaldırım taşlarından caddeler
Seni anımsatıyor bana her adımımda,
Nitekim bugün yanımda değilsin
Velakin yarın da olmayacaksın.
Eski günlerin yersiz isteklerine boyun eğiyor zihnim.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta