Kırgın şimdi kalbimin rutubetli duvarları,
Amansız bir hasretin pençesine düştüm
Birbirine yorgun seninle yürüdüğümüz sararmış kaldırım taşlarından caddeler
Seni anımsatıyor bana her adımımda,
Nitekim bugün yanımda değilsin
Velakin yarın da olmayacaksın.
Eski günlerin yersiz isteklerine boyun eğiyor zihnim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta