Diyorsun hayata gül;
Feryat ediyor bülbül,
Sararmış dalında gül;
Söyle,nasıl güleyim
Diyorsun; hayat tatlı!
Yüküm binlerce katlı;
Yayayım,değil atlı!
Tadın nerden bileyim?
Diyorsun; neşelen az!
Pahalı zevkim biraz;
Yuvamda duyarım haz!
Yuvam uzak nideyim...
Diyorsun; zevkle yaşa;
Ayağım değdi taşa;
Çileler geldi başa;
Zevki nerden bileyim...
Diyorsun ki; Sevgin var;
Saçlarıma yağdı kar!
Bir sevgimdir bana kar;
Gönlüm oldu bahtiyar,
Ben böyleyim nideyim?
Gurbet yol ver gideyim...
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta