Diyorlar Ki! Şiiri - Mecit Aktürk

Diyorlar ki dünya bozuk; bozuk olan insan, düzen
Nerede bir dertli görsem, acı çeker hep sol yanım.
Zalim baş tacı edilmiş, utanmıyor ezen, üzen
Dertli için dal tükendi, bu yüzdendir hüznüm benim.

Düşman dolu etrafımız, paçamızdan çekiyorlar
Ortadoğu kan kokuyor, tüm bölgeyi yakıyorlar
Bağımıza bahcemize zehir zakkum ekiyorlar
Derdiğimiz hep dikendi, bu yüzdendir hüznüm benim.

Mazlumların hamisiydik, içimizde yoktu fesat
Anladık ki bu zamanda doğru konuşmak kabahat
Zor bir coğrafyaya düştük, göremedik bir gün rahat
Bize sunulan hep kindi; bu yüzdendir hüznüm benim.

Irak, Filistin, Suriye; kanar durur içten içe
Diyorlar ki; sessiz kalın, siz de ortak olun suça
Her yangına koşar olduk; bağrımızı aça aça
Dost görünenler haindi; bu yüzdendir hüznüm benim.

Ben çalarım ben söylerim, feryadımı yoktur duyan
Baktım şöyle etrafıma; gördüğüm hep yılan çıyan
Dedim, gönül eğ başını, sessiz sessiz haline yan
Umut yorgundu, bedbindi, bu yüzdendir hüznüm benim.

Aradığım bir teselli; gel beraber ağlayalım
Bölünmüşüz parça parça; söyle, nasıl bağlayalım?
Azrail’e selam gönder, bir irtibat sağlayalım
Haklı olan korktu, sindi; bu yüzdendir hüznüm benim...

Demeyin ki bu ne kasvet? Ye’se düşme diyen sendin
Bir kaç selde çöktün kaldın; yer’le yeksân olmus bendin
Bîçâreye kızıyordun, ne tez yıkıldın, tükendin
Filim koptu, perde indi; bu yüzdendir hüznüm benim...