Ürperen köklerinden
Yaşam suyu çekiliyor.
Merhametli bir el
Kozasını ördü.
Bir gölge olmalı..
Kendine kapanıyor.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




ece hanım şiirinizi ve sizi kutlarım daha nicelerine
Güzel duygulu ve anlamlı, sevmekten yorulurmu bir insan.yorulur,fakat bıkmaz.gün ışığı gibi gönül her an tetiktedir.saygılarımla, tam puanımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta