Naif şehvetiyle yanan bir mum alevinde
Şimdi şimdi seni yaşıyorum.
Yarınları şimdiden seninle el ele çekiyorum.
Gayretsiz sırtımı duvara yaslayıp
Sadece geceyi ve seni dinliyorum.
Diyenler demiş dostlarım
Hasret kül eder diye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta