Gönlümdeki tahtan hiç inmez iken;
Ben ortada yokum, diyemezsin ki!
Fikrimdeki her adımda var iken;
Ben yok oluyorum, diyemezsin ki!
Vücudumu sarmış yaralarımın;
Lokmanı, hekimi, ilacı sensin!
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta