Diyemedim Şiiri - Ahmet Çiçek

Yıkılıp giden bir uygarlık gibi
Sımsıkı düğümlenmiş yüzümün çizgileri
Gözlerinin fermanıyla öldürülen tanyeri
Bir damladır yağmurdan dirilttiğin gökleri

Teninde yokluğumun hücreleri çoğalır
Lale bir devrim gibidir sessizliği yakan
Gidişin mi papatyadan yoksa hayalin mi gelir
Hüznüm beyaz bir kağıt puslu aynalarda bakan

Diyemedim, çiğdemler açtığında gel
Her gece yıldızları ararken gözlerimizde
Diyemedim, papatyalar göçtüyünde gel
Öldürdüm tufanları yorgun bedenimizde