Şerefine içiyorum be kadın
Yokluğunun ateşi yakarken yüreğimi
Bak güneş bile küstü bana
Baharımda dallarımı ayaz vurdu
Gözlerinin ışığına hasretken
Vefasızlığının soğuğunda dondum.
Yine de şerefine içiyorum.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta