Diyarbekir'de yaşamak
Hüznün mavisini dicle de,umudu fırat da bıraktım
Şehrin coğrafyasına şahit iki kardeş
Karmaşık rüya dan uyanıyorum ben-u senede
Peşimde umudunu yitirmiş çocuklar,
kutsal emanetlerle bir yolculukta
Fikrimde med cezirler oluştu ikilemdeyim
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta