05.03.1977/ Ergani-Diyarbakır
Diyarbakır çocukluğum, gençliğim, yaşlılığım,
Sevincim, hüznüm, kaygım Diyarbakır,
Yaşama sevincim, ailem, hatıralarım.
Diyarbakır Diyarbakır.
Seni nasıl anlatsam bilemedim,
Melikahmet, ofis, suriçi, bağlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta