İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Külünden bitecek barmaqlarin
Şekilimi çizer çadirin altda
Daş peyke üzere yanar-söner
Tonqal,
Yağmur,
Tumar gece bizde
Biri birinden alişar
Gözgü od alar
Ve benim ölüm-dirim 'qirx'im*,
Bir günde çixar
Ben 'Eşref Dehqani'** olarim
Ve darbelerin divarindan geçerim
Budur yeni duvar
Barmağlarin hisi
Ve yağmur,ve sönmüş çadir,
Budur düzeldeceyimiz hava!
Ne yaziq mumdanmiş eriyecek barmağlarim
---
teşekkürler,,güzel bir anlatım,,elinize ve yüreğinize sağlık,,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta