Düşünki aşkınla deliye dönmüş,
Yolunu kaybetmiş,divaneyim ben.
Bir mecnun misali çöllere düşmüş,
Leylayı arayan avareyim ben.
Düşün hasretinden temel bozulmuş,
Rüzgarla kasırga her şeyin atmış.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta