Kirli bir geçmişin kirli çocuğuyum ben
Bütün duygularım kir pas içinde
Bakışlarımda yakası açılmadık hayal kırıkları
Kuşları sürgün gökyüzünün, demir kanatlısıyım
Dünyada edilen her küfür, benim!
O hüzünlü geçmişin hüzünlü çocuğuyum ben
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta