Gönlüm güler baharın açan gülünden
Hüzün duyar genç ihtiyar ölümden
Konuşur hep akıllıy nan deliy nen
Dünyanın en delisi divane gönlüm
Bahar diye doğaya taban yağladım
Acı çektim yinede uyum sağladım
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta