Gölgelerin karanlığına saplanan hançer yarası gibi.
Hep ışığında oynarken,yine yorgun düştü arzularım.
Zaman tahtasında hasretimi kazıdım,hülyalar misali.
Bir kıvılcımın hasretiyle yandı, hayalimde sobalarım.
Hep şahikalarım oldu,dumanlı zirvelerde umutlarım.
Yele hasret kalan seher gibiyim,gecenin koynunda.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta