17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
DÎVÂNE
Alazın çekimine sevdalı pervaneyim
Sırtımdaki yükümden, benliğimden kaçarım
Aşkın kanatlarında efsunkâr divâneyim
Issız olan sînemi kâinata açarım
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta