Yine çok yalnızım gök kuşağının altında
Sarı, kırmızı, ya da beyaz, hiçbir şey kalmadı aklımda
Kar tanesi gibi kristal,
Güneş haresi gibi sıcak içim.
Sarılarak zamana
Yalnızlığın koynunda,
Çok ama çok üşüyorum.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece
