Yıl 2001, Ben Artvin'liyim ve Artvinin ORMANLI köyünde uyurken
bir gece rüyâ gördüm.
Bu yola adım atarken, her halk âşığı bir ‘Divan’ okur.
Divanın konusu bir yalvarış, bir yaradılış, bir nasihat, bir telkindir.
Divan 15’li hece ölçüsüyle yazılır.
Ben de ozanlığa ilk adımımı atarken yazdığım bir divanı
okurlarıma takdim ediyorum.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta