Hiçliğe şiir yazmadığımı söyleyemem. Kendini hep sananlara da sözüm olmuştur tam vaktinde...Mesele sadece varlık yokluk, azlık çokluk olduğunda evvel aynaya bakarım, haddimi bilirim kendimce...
Övgülerim vardır, yergilerim de... Hayata dairdir olay örgülerim, soran olursa mısralarımı iki ters bir düz, olduğu kadar kanaviçe...
Hiçbir güce tapınmadım ömrümce...tutkularım oldu beyazın bulutuna, mavinin en göğüne, kızılına sabahın, yemyeşil bir ormanın kardeşliğine... yaslanıp sevgilinin göğsüne yaşadım rengi ahengi keyfince...
Sezgilerim vardır azıcık aklımın ucundan geçen...deli dolu deliliklerim var herkesin bildiği, alışıp da sevdiği, kiminin sevemediği...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta