Divan Şiiri - Dağlar Özügüç

Geceyle pazarlık ederim,
Gerekirse uykuyu boğazlarım
Hayalin geçince gözümün önünden
İçimdeki köşe taşlarını yerinden oynatırım
Ben sevdayı süs diye taşımam
Ya hükmederim ona, ya altında kalırım
Sokaklar bilir beni, tavrım serttir
Rüzgâr yüzümü kessede, ben geri dönmem
Bir bakışa dünya susar belki diyemem
Ama sen susarsan, içimde kıyamet kopar
Unutmak mı? Bana dar gelen bir söz
Ben ya yakarım, ya yanarım ortası yok
Sevda dediğin çocuk oyuncağı değil
Adamı ya ezer,
Ya da demir gibi tavında döver