Yer yarılmıştı da
yerin dibine girmişti Mavi utançtan.
Cesetler sarkıyordu gökyüzünden
Ayak uçlarımızdan damlayan kara sular sokakları boyamadan önceydi
Tenlerin ardında bir dünya rivayet edilirdi
Kimisi şapkasını çıkarıp soyunurdu ulu orta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta