Kendimizle konuşuyoruz seninle,
Sisli dolunaylı gecelerde.
Düşe düşe göçebelere vereceğiz kendimizi,
Yine de daima içimizdeyiz kendimizin.
Uçurumlarımızın çoğu kendimize,
İbadet edercesine öpüyoruz düşlerimizi,
Gölgelere düşmüyorum rüzgarlı günlerde.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta