Güvercingillerden dişi bir yusuftutan
Bizim ofisin darabesine yuva yapmıştı
Önce büyük bir uğraşla yuvasını çalı çırpıyla düzdü
O çalı çırpıları yukarı dizdikçe rüzgar da döktü
İnip çalı çırpıyı defalarca yukarı çekip dizdi
Yalanım yok belki de saatte kırk kez inip çıktı
Ne bıkmak bildi ne de usanmak
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta