Kafam geyik yapıyor yine bu gece dişi bir geyik
Dişimi kırıp elime verebilecekken sıkılan çenem yine sinirliyim evet
Gözlerinin sığında boğdun sen beni denizlerimken gözlerinin mavileri
Ve yine evet sen öğrettin kıyılarda boğularak ölmeyi
Sen öldün cehennemin dibindesin kendincede ben ölmedim be nerdeyim
Duygularımda yinelenen bir umut bedenimde yinelenen bir hüzün
Yılın her on üçünde silinir tenimin pası küfü ederim sana tonlarca küfür
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta