Kafam geyik yapıyor yine bu gece dişi bir geyik
Dişimi kırıp elime verebilecekken sıkılan çenem yine sinirliyim evet
Gözlerinin sığında boğdun sen beni denizlerimken gözlerinin mavileri
Ve yine evet sen öğrettin kıyılarda boğularak ölmeyi
Sen öldün cehennemin dibindesin kendincede ben ölmedim be nerdeyim
Duygularımda yinelenen bir umut bedenimde yinelenen bir hüzün
Yılın her on üçünde silinir tenimin pası küfü ederim sana tonlarca küfür
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta