Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yalancının mumu yatsıya kadar yanarmış derler ya... İşte yaşamın kirliliği ve riyakarlığı da böyle... Birgün sonunda gerçekler yüzümüze tokat attığında o zaman uyanıyoruz ama iş işten geçmiş oluyor....
Kaleminize ve yüreğinize sağlık... Sevgilerimle...
Tebrikler bu güzel duygular için.
Kar, kirlenmişlikleri geçici olarak kapar ama içerisindeki mikropları da öldürür.
Yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta