DIŞ GÖRÜNÜŞ ALDATICIDIR
Adam sanma boylu poslu diye,
Elin yüzün düzgünse ne fayda.
Sözü bal, özü zehir, gözü hile,
Kalbi çürük, dili döner yayda.
Âlim sanma elinde kitap gördün,
Her okuyan irfan ehli mi olur?
Menfaat nerdeyse orda durdun,
Hak dediği şey cebine mi dolur?
Secde uzun, niyet eğri içerde,
Sakal uzar ama vicdan kısa.
Dost görünür, hançer hazır dipte,
Yüzüne güler, arkadan kıssa.
Fikri sabit, bildiğinden şaşmaz,
Kendi bilir, doğruyu beğenmez.
Adı belli, soyu belli, işi piç,
Adamlık lafla, kılıkla ölçülmez.
Kanma bre insan, dışa aldanma,
Altın diye bakır tutma elde.
Gün gelir maskeler yerde kalma,
Hak çıkar meydana, kalır delde.
Adamlık ne ceketle ne sözle,
Ne mevkiyle ne de boş unvanla.
Adam dediğin belli olur özle,
Ekmek bölüşür, durur vicdanla.
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 11:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!