Bir gün Kam Gan oğlu Han Bayındır yerinden kalkmıştı,
Büyük otağını yer yüzüne diktirip önüne ateş yakmıştı.
Alaca gölgeliği gök yüzüne yükselmişti,
Bin yerde otağına ipek halılar döşenmişti.
Hanlar hanı Bayındır yılda bir kere ziyafet verip giderdi,
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta