Bir gün Kam Gan oğlu Han Bayındır yerinden kalkmıştı,
Büyük otağını yer yüzüne diktirip önüne ateş yakmıştı.
Alaca gölgeliği gök yüzüne yükselmişti,
Bin yerde otağına ipek halılar döşenmişti.
Hanlar hanı Bayındır yılda bir kere ziyafet verip giderdi,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta