Bir gün Kam Gan oğlu Han Bayındır yerinden kalkmıştı,
Büyük otağını yer yüzüne diktirip önüne ateş yakmıştı.
Alaca gölgeliği gök yüzüne yükselmişti,
Bin yerde otağına ipek halılar döşenmişti.
Hanlar hanı Bayındır yılda bir kere ziyafet verip giderdi,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta