DİRİLİŞİN SESİ
Bir zamanlar sustuk da, söz hakkı zalimindi,
Hak kelâmı unutulup korku doldu kalbimizde.
Bir lokmaya, bir mevkie satıldı nice yürek,
Vicdan meze misali, sofralarda bir direk.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta