Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bu kadar gönülden olduktan sonra aşılmayacak dağ mı var.
Dağ ne kadar yüceyse üzerinden yol aşar. Yeter ki çaba olsun. Gönlüne sağlık.
gercekten duyguyu tam anlamıyla verebılmıssınız seızı tebrık ederım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta