Ezilirken zulmün yokluğun pençesinde
Bileğini yüreğinle güçlendirip direnmelisin
Korku duyacak olursan zalimin sesinde
Ellerini kaldırıp gökyüzüne seslenmelisin
Kaç fidan yetişir hangisi eğilir
Darağaçları kuruldukça direnmelisin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta