direniyorsun hep hayata...insanlar zalim,yaşamak zor...senin gibilerine...uzak durmak istiyorsun fakat olmuyor...embesil,meczup,darmadağınık....muhtaçsın hep birilerine...nankörlük diz boyu...hıyanet elzem...yalanı hiç sorma...sana söyleyemem...dinim örfüm adetlerim nerede...görünmüyor,sanki arada var perde...düzen bozuk,akıl yitik...arıyorsun her yerde...ya uyacaksın,ya öleceksin....sürünmek var birde....ne kadar değişti,yetişemedim...otuz yılı hiç özlemedim...yaşıyorum sanıyoruz ya hani nere de...çocukluğum hariç,biliyorum sizlerde...felsefe yanlış,kültür farklı...fabrika ayarlarına getirmek lazım aklı...olmuyor,döndüremiyorsun....düzen bozuk,ahlak bozuk.....sonuç her şey bozuk...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta