Zorlu çoğrafyının insanıydık
Hep kanıyordu zayıf taraflarımız
Acımız çığlık sevdamız yok olurdu
Masumduk oysa yüreğimiz gibi
Ağır silahlara direnen bedenimiz
Sözle vurulup düşüyordu toprağa
Anılarımız geride ezgilerimizdi göç eden
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta