Kalabalıkları sevemiyorum artık.
Korkuyorum,
İçime sıkıntılar geliyor.
İnsanlardan uzak olmak,
İçsel rahatlık veriyor bana.
Sesler,
Telaşlandırıyor beni.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kalabalıklar insanı dinden, imandan uzaklaştırıp ahlaksızlık ve nadanlığa sebep oluyorsa ki -şu andaki kalabalıklar aynen bunu yapıyor- onlardan uzak münzevi bir hayat yaşamak daha iyi. Eğer bizler bu zararlı kalabalıklara din-i İslamın hakikatlerini anlatabilme kabiliyetine sahip isek onlardan kaçmak yerine kendilerine bu kitabi ve Nebevi gerçekleri anlatmak daha faydalı olur Nasıf bey.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta