Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaşam direnmeyi, dik durmayı gerektirir her koşulda,
Bosvermişlik yok eder insanı, kul eder
Tebriklerle, esenlikle
Çok teşekkür ediyorum. Saygılarımla.
Direnenlere ve boyun etmeyenlere selam olsun.
Güzel ve akıcı dizeler. Kutlarım...
Çok teşekkür ediyorum. Saygılar sunuyorum
Albatros’un Direnişi
Aydan Güner Özdemir, bu şiirde sabrın, aşkın ve dostluğun destanını yazıyor. “Adında sabır, hayatında sabır, kaderinde sabır” tekrarı, hem bir karakter tespiti hem de yaşanmış çilelerin altını çizen güçlü bir ritim yaratıyor. “Hançer gibi saplanmış yüreğine aşk” imgesi, sevdanın hem yaralayıcı hem de vazgeçilmez yanını hissettiriyor. Finaldeki “Diren Albatros’um” çağrısı, yalnızca kişisel bir dostluk teşviki değil, aynı zamanda hayata karşı göğsünü geren tüm yüce ruhlara hitap eden bir manifesto gibi.
Sabrın, aşkın ve direnişin kanat çırpışı… “Diren Albatros’um” çağrısı yüreğe işliyor. Yüreğine sağlık Aydan Bacım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta