DİPSİZ KUYU
(6+5 = 11 hece ölçüsüyle)
Bir dipsiz kuyuyum, düşer her seven,
Sesimi duymuyor uzakta evren.
Ne umut kalıyor, ne de bir neden,
Karanlığa akar bu gönül sessiz.
Bir yanım yanarken, bir yanım donar,
Her dua içimde yankılanır yar.
Ne gece biter ki, ne sabah doğar,
Zaman bile susar bu gönül sessiz.
Yorgunum, susmuşum, sanki bir taşım,
Kendime küs duran solgun bir başım.
Bir umut kırıntısı tek yoldaşım,
Kırık bir aynada kaybolur yüzüm.
Belki de bu kuyu bendir, ben oyum,
Ne aradım yıllar, ne de buldum suyum.
Her düşüşüm aynı, hep aynı huyum,
Dipsiz kuyularda kaybolur özüm...
Hamit Atay
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 12:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!